beknąć


beknąć
beknąć I {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}beczeć I {{/stl_33}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}beknąć II {{/stl_13}}{{stl_23}}ZOB. {{/stl_23}}{{stl_33}}bekać {{/stl_33}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}\ {{stl_20}}
{{/stl_20}}beknąć III {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk IVa, beknąćnę, beknąćnie, beknąćnij, beknąćnął, beknąćnęli, pot. {{/stl_8}}{{stl_7}}'być ukaranym za coś, ponieść konsekwencje czegoś': {{/stl_7}}{{stl_10}}Afera za aferą, a nie ma nikogo, kto by za nie beknął. Beknąć za jazdę po pijanemu. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • beknąć — dk Va, beknąćnę, beknąćniesz, beknąćnij, beknąćnął, beknąćnęła, beknąćnęli 1. forma dk czas. beczeć (p.) 2. forma dk czas. bekać (p.) 3. pot. «ponieść za coś odpowiedzialność, zwłaszcza materialną; zapłacić za coś dużo pieniędzy» Grubo beknąć za… …   Słownik języka polskiego

  • beknąć za coś — Ponieść konsekwencje lub karę; odpowiedzieć za coś Eng. To become responsible for the consequences, especially of someone else s wrongdoings …   Słownik Polskiego slangu

  • beczeć — ndk VIIb, beczećczę, beczećczysz, beczećbecz, beczećczał beknąć dk Va, beczećnę, beczećniesz, beczećnij, beczećnął, beczećnęła, beczećnęli 1. «o owcy lub kozie: wydawać głos» przen. zwykle ndk a) «brzydko śpiewać» b) «o niektórych instrumentach:… …   Słownik języka polskiego

  • bekać — ndk I, bekaćam, bekaćasz, bekaćają, bekaćaj beknąć dk Va, bekaćnę, bekaćniesz, bekaćnij, bekaćnął, bekaćnęła, bekaćnęli, posp. «czkać» bekać się łow. tylko ndk «o niektórych zwierzętach, np. danielu, jeleniu: przejawiać popęd płciowy» …   Słownik języka polskiego

  • beknięcie — n I 1. rzecz. od beknąć. 2. lm D. beknięcieęć «głos wydany przez owcę, kozę» …   Słownik języka polskiego

  • pobeczeć — dk VIIb, pobeczećczę, pobeczećczysz, pobeczećbecz, pobeczećczał, pobeczećczeli 1. «o niektórych zwierzętach (np. owcach, kozach): kilka, wiele razy beknąć, zabeczeć» 2. pot. «spędzić pewien czas płacząc; popłakać» Smutno jej, czasem sobie pobeczy …   Słownik języka polskiego

  • beczeć — I {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIa, beczećczę, beczećczy, beczećczał, beczećczeli {{/stl 8}}– beknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, beczećnę, beczećnie, beczećnij, beczećnął, beczećnęli {{/stl 8}}{{stl 7}} wydawać głos (o owcy, kozie) {{/stl 7}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bekać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, bekaćam, bekaća, bekaćają {{/stl 8}}– beknąć {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVa, bekaćnę, bekaćnie, bekaćnij, bekaćnął, bekaćnęli, pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} wydawać krótki, bulgotliwy odgłos, wskutek skurczów przepony;… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień